Yarım kaldım

20 Ocak 2017

Gönderdiğim videodan, adamın ifadesi
ve mimiklerinden etkilendim çok.
Yazının sonunu o sözlerle bitirdim…
Bu gece aslında kendimi öldürdüm…
Zevk için öldürdüm kendimi…
Sırf kendimi öldürmek için yazdım…
Ama kendimi; kendimi öldürür gibi
değil, bir başkasını öldürür gibi öldürdüm.
Çünkü, bu yazıdaki kadın, öldürdüğüm
kadın çok şanslı; o hastanelere
yalnız gitmemiş, onkoloji koridorlarında
kendi ayaklarını sürüklememiş,
kemoterapi aldıktan sonra koluna
girecek bir kimse aramamış, o tedavileri
çabalarında yalnızlık çekmemiş,
o kendini seven ve sahiplenen bir eşe
sahip ve bunu bilerek, huzurla uyur
gibi ölmüş!..
O kadın birinin diğer yarısıymış, o
kadın ölürken eşi yanındaymış…
Bu gece kendimi öldürdüm; “çünkü
sen o kadın değilsin, sen daha da
güçlü olup hayata tutunmalısın, sen hiç
kimsenin diğer yarısı değilsin, ölürken
yalnız öleceksin” demek için…
“Bir kemik ağrısıyla ölünmez” demek için…
“Sen öleceksin de, millet dünyaya kazık
çakıp, sonsuz mu yaşayacak?” demek için…
Bu gece öylesine, kendime kızmak için,
hayata tutunmak için kendimi öldürdüm!..
(10 Eylül ….)

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir